12. Στη Ναυσικά
Αφού η Καλυψώ τον απελευθέρωσε σύμφωνα με τη διαταγή των θεών, ο Οδυσσέας κατασκεύασε μια σχεδία και έπλευσε μέχρι να φτάσει στις ακτές της Σχερίας, της χώρας των Φαιάκων. Κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας που προκάλεσε ο θεός της θάλασσας Ποσειδώνας, η σχεδία καταστράφηκε και ο Οδυσσέας άρχισε να πνίγεται. Μια θαλάσσια θεότητα, η Λευκοθεία, τον συμβούλεψε να βγάλει τα βαριά του ρούχα και να δέσει το μαντήλι του στη μέση του. Για δύο ημέρες ο Οδυσσέας μεταφερόταν από τα κύματα μέχρι που παρασύρθηκε στην ξηρά, όπου αποκοιμήθηκε πάνω σε στρώμα από φύλλα και εκεί συνάντησε τη Ναυσικά και τις κοπέλες της ακολουθίας της.
Η Ναυσικά έντυσε τον Οδυσσέα με τα βασιλικά ρούχα του πατέρα και του αδελφού της. Μετά τη γνωριμία με τους γονείς της, έγινε προς τιμήν του συμποσιασμός, όπου διηγήθηκε όλα τα κατορθώματά του και αποκάλυψε την ταυτότητά του. Παρά το ότι οι γονείς της Ναυσικάς τον θεώρησαν κατάλληλο γαμπρό για την κόρη τους, εκείνος αρνήθηκε.
Τέλος, τον βοήθησαν να φτάσει στον τελικό του προορισμό — την Ιθάκη.
Στη Ναυσικά
(τραγούδι)
- Αυτά που σου `κλεψα τα έκρυψα καλά
- μεσ’ του μυαλού μου τις σπηλιές
- μεσ’ την καρδιά μου
- Να `χει η μου ηδονικά μυρωδικά
- και να μυρίζουν το όνομά σου τ’ όνειρά μου
- - Να `χει η μου ηδονικά …
- Έχουν τα όνειρα αρώματα που λες
- θα γίνω κλέφτης να τους κλέβω μυρωδιές.
- - Έχουν τα όνειρα…
- Στον εραστή, μην κλάψεις μην ταπεινωθείς.
- Απ’ τον ληστή δεν παίρνεις πίσω τα φιλιά σου
- Κράτα μονάχα να θυμάσαι τη στιγμή
- που του `χες πει ό,τι κι αν έχω είναι δικά σου
- - Έχουν τα όνειρα…
- - Έχουν τα όνειρα…